لحظه ای از دلتنگی

میخواستم که دیگر ننویسممیخواستم که دیگر قلبم با چیزی نلرزدمیخواستم بپذیرم که باید ساخت میخواستم دیگر احساس گذشته را تجربه نکنمدر قلبم را بستم، ذهنم را مسکوت گذاشتم، رویاهایم را خاموش کردم تا اینکه ناغافل چشمانش را دیدم و صدایش را شنیدمغریبهای در من فریاد میزد و با همه وجود او را میخواست، ساکتش کردم، خاموشش کردم اما رهایم نکرد. هر شب با رویای چشمانش و آهنگ صدایش در گوشم خوابیدم و سحرگاه به امید دیدارش چشم گشودم. غریبه درونم مجال فکرکردن به من را نمیدهد. مدام درونم را چنگ میزند و مرا به سویش هل میدهد. میخواهمش و خواستنش بزرگترین گناه. دستم به دستانش نمیرسد و دلخوش به دیدار گاه به گاه از دور. دلتنگ روزهای گذشتهام، آنروزها که او هم مشتاق به دیدارم بود. غریبه درونم مدام او را فریاد میزند و میداند دستم به دستانش نمیرسد. باید ساکتش کنم باید خاموشش کنم باید دوباره فراموش کنم… نوشته شده در یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱ساعت 15:20 توسط نگار| لحظه ای از دلتنگی...ادامه مطلب

هرشب
به تو شب وبلاگ بخیر کلمه میگویم و تظاهر میکنم،
سرباز برنگشته ی جنگی هستی
که هنوز تمام نشده!
که دوستم داری،
که جیب سمت چپ سینه ات
عکس کوچکم را بغل کرده است.
بعد باور هایم را میگذارم زیر بالشم
غلت میزنم تا گریه هایم را نشنوی.
به كسي نگو مخاطب شعر های غمگین من تویی!
شرم دارم زنی بفهمد
مرا در آغوش گرفته ای و عاشقم نشدی:)

لحظه ای از دلتنگی...

نوشته شده در سه شنبه ۷ شهریور ۱۳۹۶ساعت 21:57 توسط نگار|

لحظه ای از دلتنگی...

نوشته شده در سه شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۶ساعت 0:11 توسط نگار|

لحظه ای از دلتنگی...

نوشته شده در سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵ساعت 10:31 توسط نگار|

لحظه ای از دلتنگی...